Τα όρια στα παιδιά

 

 

Η οριοθέτηση  αποτελεί μία σημαντική αλλά και απαραίτητη διάσταση στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Παρόλο όμως που μπορούμε όλοι οι γονείς να το αναγνωρίσουμε, στη πράξη πολλές φορές η δυσκολία είναι μεγάλη και μοιάζει να μην καταφέρνουμε όλες τις φορές να οριοθετούμε αποτελεσματικά τα παιδιά μας.

Το παιδί που μεγαλώνει χωρίς όρια κολυμπάει σε μία θάλασσα ασάφειας που γεννά συναισθήματα ανασφάλειας, φόβου και θυμού. Το όριο από την άλλη λειτουργεί ως το πλαίσιο της φροντίδας και της ασφάλειας  μέσα στο οποίο θα μπορέσει το παιδί να αναπτύξει όλες τις πλευρές του, όλο το δυναμικό του. Βασική προϋπόθεση όμως για να μπορέσουμε ως γονείς να βάλουμε όρια είναι να έχουμε μία ουσιαστική σχέση αποδοχής, εμπιστοσύνης και αγάπης με τα παιδιά μας. Αυτό μπορεί να αποτελέσει τη βάση πάνω στην οποία θα πατάμε για να τα οριοθετούμε αλλά και να επαναδιαπραγματευόμαστε μαζί τους  τα όρια όσο μεγαλώνουν.

Καλό είναι επίσης στη προσπάθεια μας να βάλουμε όρια στα παιδιά μας να είμαστε σαφής και ξεκάθαροι σε αυτά που θέλουμε να κάνουν ή να μην κάνουν. Ακόμα χρειάζεται να γνωρίζουμε ότι  δεν βοηθάει αλλά αντιθέτως μπερδεύει όταν τους δίνουμε διπλά μηνύματα Αυτό που απαιτώ από το παιδί μου, με άλλα λόγια, χρειάζεται πρώτα να έχω ξεκαθαρίσει μέσα μου αν το υποστηρίζω ή όχι. Διαφορετικά αυτό που του περνάω είναι η αμφιθυμία μου για το αν τελικά πιστεύω ότι είναι καλό ή όχι να σεβαστεί το όριο αυτό. Σημαντικό είναι ακόμα να ξεκαθαρίσουμε ότι το όριο δεν είναι συνώνυμο της τιμωρίας. Χρειάζεται όμως να αναγνωρίζουμε  αλλά και να υποστηρίζουμε  ότι τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από τα λάθη τους και από τις συνέπειες των πράξεων τους . Δίνοντας στα παιδιά την ευκαιρία να αναλάβουν την ευθύνη της πράξης τους, τα βοηθάμε στη διεργασία της αυτονόμησης τους. 

Τέλος, χρειάζεται να ξεφοβηθούμε  ως γονείς ότι απογοητεύουμε το παιδί μας με τα όχι μας και να θυμόμαστε ότι με αυτό τον τρόπο το βοηθάμε να μεγαλώνει, να ωριμάζει συναισθηματικά για να μπορέσει να σταθεί στα πόδια του και να ζήσει τη δική του ζωή.